Pisma kierowane przez sieci handlowe zawierają konkretne oczekiwania wobec dostawców, często połączone z restrykcyjnymi terminami ich realizacji. Dodatkowo opakowania wprowadzane po raz pierwszy do obrotu po 12 sierpnia 2026 r. powinny być opatrzone danymi wytwórcy, zgodnie z art. 15 ust. 6 PPWR.
Wysokie wymagania w zakresie identyfikowalności, zgodności i finansowania w ramach ROPu
Wymagana jest również pełna identyfikowalność opakowań. Musi ona być zapewniona za pomocą numerów typu, partii lub serii i obejmować zarówno opakowania sprzedażowe, jak i opakowania zbiorcze oraz transportowe. Ponadto sieci handlowe oczekują od swoich dostawców, że deklaracja zgodności wraz z pełną dokumentacją techniczną zostanie udostępniona w bardzo krótkim czasie. Dotyczy to w szczególności spełnienia nowych limitów dla PFAS (tzw. „wiecznych chemikaliów”) oraz metali ciężkich w opakowaniach zgodnie z art. 5 PPWR. Jednocześnie sieci handlowe wskazują na dodatkowe wymagania dotyczące wykorzystania recyklatów oraz zdolności opakowań do recyklingu, które mają być stopniowo wdrażane do 2030 roku.
W branży pojawiają się jednak głosy, że różne interpretacje pojęć „wytwórca” i „producent” mogą prowadzić do istotnych problemów w finansowaniu zbiórki opakowań w Niemczech po 12.08.2026. Jeżeli ani sieci handlowe, ani dostawcy nie będą czuli się odpowiedzialni za rozszerzoną odpowiedzialność producenta (EPR), istnieje ryzyko powstania luk finansowych. Biorąc pod uwagę wysoki udział marek własnych w licencjonowanym wolumenie opakowań, sytuacja ta jest postrzegana jako poważne zagrożenie.
Stanowisko Komisji Europejskiej i Niemieckiego Centralnego Rejestru Opakowań (ZSVR/LUCID)
19.06.2026 r. zostało opublikowane stanowisko Centralnego Rejestru Opakowań (Zentrale Stelle Verpackungsregister – ZSVR):
W odpowiedzi na zapytanie dotyczące wytycznych Komisji Europejskiej w sprawie definicji pojęcia „wytwórca”, BMUKN (niemieckie Ministerstwo Klimatu i Ochrony Środowiska) otrzymało 16.06.2026 r. następujące informacje wyjaśniające w formie przykładu praktycznego, który ilustruje oficjalne wytyczne Komisji Europejskiej:
“When [sieć handlowa] sells [pod własną marką lub marką obcą], then [właściciel marki] is deemed to be the manufacturer. When [sieć handlowa] sells its own brand, [marka własna], then [sieć handlowa] is deemed to be the manufacturer, even if the filler is different than [sieć handlowa], maybe it is even [dostawca] that packages a variety of [produkty] for [sieć handlowa] only under the brand [sieci handlowej].”
Publikacja tej interpretacji prawnej została również uzgodniona z Federalnym Ministerstwem Środowiska, Ochrony Klimatu, Ochrony Przyrody i Bezpieczeństwa Jądrowego oraz Federalnym Urzędem Środowiska.
Zgodnie z powyższą interpretacją, od 12.08.2026 r., kiedy zaczną obowiązywać przepisy PPWR, rola wytwórcy i producenta w odniesieniu do opakowań marek własnych handlu będzie zasadniczo przypisywana sieciom handlowym.
Z powyższą interpretacją nie zgadzają się sieci handlowe, które w piśmie skierowanym do urzędu ZSVR powołują się na motyw 76 PPWR. Zgodnie z nim wytwórca powinien dysponować wystarczającą wiedzą na temat procesu projektowania i produkcji, aby zapewnić spełnienie wymagań technicznych określonych w rozporządzeniu. Według tej argumentacji sam nadruk na opakowaniu nie jest wystarczający, aby uznać właściciela logo za wytwórcę.
Zespół doradców take-e-way pozostaje do Państwa dyspozycji i oferuje wsparcie w drożeniu przepisów PPWR.
